Podróbki gier PS1/PS2 — po czym poznać tłoczoną płytę od wypalonej

Podróbkę gry PS1 lub PS2 rozpoznasz najszybciej po spodzie płyty. Oryginał na PS1 jest czarny, na PS2 niebieski (CD) albo srebrny (DVD), a wypalanka ma fioletowy lub zielonkawy połysk i granicę nagrania. Rozstrzyga wytłoczony kod matrycy przy otworze oraz test na fabrycznej konsoli, która wypalanki nie uruchomi.

Oryginalna gra na PS1 ma czarny spód płyty, a na PS2 - niebieski (nośnik CD) albo srebrny (DVD). Wypalanka to zwykle zwykły CD-R lub DVD-R z fioletowym bądź zielonkawym połyskiem i widoczną pod światło granicą nagrania. Drugi test: wytłoczony kod matrycy przy otworze płyty, którego domowa nagrywarka nie podrobi.

Spód płyty mówi najwięcej

Sony tłoczyło płyty na pierwsze PlayStation z czarnego poliwęglanu - czarny spód to znak rozpoznawczy całej generacji. Gry na PS2 wydawano na dwóch nośnikach: mniejsze tytuły na płytach CD z niebieskim spodem, większe na DVD ze zwykłym, srebrnym.

Płyty nagrywalne wyglądają inaczej. CD-R i DVD-R mają warstwę barwnika, która pod światło daje fioletowy, zielonkawy albo złotawy odcień, a na spodzie często widać wyraźną granicę między nagraną a pustą częścią. Obejrzyj płytę pod kątem do światła - różnica faktury między strefami jest wtedy najlepiej widoczna. Jeśli oferowany jako oryginał egzemplarz gry PS2 ma fioletowy spód, sprawa jest rozstrzygnięta.

Kolor spodu to przy tym cecha nośnika, nie regionu. Czarny i niebieski spód wyglądają tak samo niezależnie od rynku, dlatego ten test sprawdza się także przy imporcie z dowolnego kraju.

Pierścień matrycy przy otworze

Odwróć płytę i obejrzyj przezroczysty pierścień tuż przy otworze. Tłoczona płyta ma tam fabrycznie wytłoczone oznaczenia - kod katalogowy zgodny z wydaniem, a zwykle także drobne kody produkcyjne IFPI. To element formy tłoczącej, nie nadruk - nie da się go dorobić w domu.

Wypalanka ma w tym miejscu co najwyżej oznaczenia czystego nośnika, bez żadnego związku z grą. Przy zakupie na odległość poproś o ostre zdjęcie strefy przy otworze. Uczciwemu sprzedawcy zajmie to chwilę, a nieuczciwego często zniechęci do dalszej rozmowy.

Porównuj z fotografiami pewnych oryginałów. Serwisy katalogujące wydania publikują zdjęcia stref matrycy, a kolekcjonerzy dzielą się nimi na forach. Kilka minut porównywania kosztuje mniej niż reklamacja felernego zakupu.

Nadruk fabryczny kontra domowa drukarka

Etykiety oryginałów drukowano sitodrukiem lub offsetem - kolory są jednolite, krawędzie ostre, a drobny tekst czytelny. Podróbki powstają na drukarkach atramentowych albo jako naklejki. Pod lupą widać raster z kropek, rozmycia i blade barwy, a naklejka potrafi dodatkowo zaburzać wyważenie płyty.

Zwróć też uwagę na literówki, przesunięte logo i jakość czerni. Porównanie z pewnym oryginałem tego samego wydania, choćby na zdjęciach z wiarygodnego źródła, szybko ujawnia różnice.

Nadruk fabryczny jest też trwały. Gdy delikatne przetarcie wilgotną ściereczką zostawia smugi barwnika, masz przed sobą wydruk z drukarki atramentowej - taki test wykonuj jednak wyłącznie na egzemplarzu, który już do ciebie należy.

Kody muszą się zgadzać

Kod katalogowy na płycie, grzbiecie pudełka i instrukcji musi być identyczny. Płyta NTSC-U w pudełku PAL, inna czcionka numeru albo kod z zupełnie innego regionu to sygnał składaka lub podróbki - w obu przypadkach egzemplarz nie jest wart ceny kompletu.

Znaczenie ma również typografia. Podróbki często używają krojów pisma zbliżonych, ale nie identycznych z oryginałem, a logo i oznaczenia bywają minimalnie przeskalowane. Jeśli masz w kolekcji inne gry z tej samej serii wydawniczej, połóż je obok i porównaj.

Sprawdź też odwrotną kombinację. Oryginalna płyta trafia czasem do pudełka z dodrukowaną domowym sposobem okładką. Taki egzemplarz jest w połowie prawdziwy i w całości przepłacony, jeśli kupujesz go jako komplet, o którego ocenie piszemy w tekście o grach w pudełkach.

Jak kupować, żeby się nie naciąć?

Najpewniejszy test masz w domu. Niemodyfikowana konsola nie uruchomi wypalanki, bo PS1 i PS2 sprawdzają cechy tłoczonej płyty, których nagrywarka nie odtworzy. Jeśli gra odpala na fabrycznym sprzęcie, to bardzo mocny dowód oryginalności. Poza tym stosuj kilka zasad:

• proś o zdjęcia spodu płyty i pierścienia przy otworze, nie tylko okładki,
• unikaj ofert ze zdjęciami katalogowymi - chcesz widzieć konkretny egzemplarz,
• uważaj na pakiety typu dwadzieścia gier w cenie jednej, w których podróbki giną w tłumie,
• kupuj z ochroną kupującego i realną możliwością zwrotu.

Dodrukowane okładki zdradzają falsyfikat równie często jak płyta. Zbyt biały papier, krzywe cięcie, brak połysku tam, gdzie oryginał go ma, i raster widoczny pod lupą to znaki domowej produkcji.

Podróbki pojawiają się tam, gdzie cena jest wysoka - drogie hity z PS1 pokroju Metal Gear Solid podrabiane są częściej niż tanie gry sportowe. Więcej zasad bezpiecznych zakupów zebraliśmy w dziale dla kolekcjonerów.

Częste pytania

Czy wypalona płyta uruchomi się na zwykłej konsoli?

Na fabrycznej PS1 lub PS2 co do zasady nie - zabezpieczenia obu konsol wymagają tłoczonej płyty. Wypalanki działają na sprzęcie przerobionym, więc zapewnienie sprzedawcy, że gra działa, nic nie mówi, dopóki nie wiesz, na jakiej konsoli ją testował.

Czy czarny spód gwarantuje oryginalność gry PS1?

To mocny sygnał, ale nie gwarancja - czarne płyty nagrywalne istnieją, choć spotyka się je rzadko, bo są droższe i trudniej dostępne niż zwykłe nośniki. Zawsze dokładaj drugi test: kod matrycy przy otworze i jakość nadruku etykiety.

Co zrobić po kupieniu podróbki?

Zabezpiecz dowody - zdjęcia spodu, pierścienia matrycy i nadruku. Zgłoś zwrot w ramach ochrony kupującego i opisz, po czym poznałeś falsyfikat. Zachowaj też korespondencję ze sprzedawcą, bo opis przedmiotu jako oryginału to element zawartej umowy. Obrót podróbkami narusza prawo, więc platformy sprzedażowe zwykle stają po stronie kupującego.